Psychoterapia systemowa

To grupa szkół terapeutycznych inspirowanych psychologią systemową oraz ogólną teorią systemów.

Najważniejsze szkoły terapii systemowej, to:


Teoria Systemów Rodzinnych Murraya Bowena

Założenia teoretyczne

System może funkcjonować na różnych poziomach efektywności – od poziomu optymalnego po dysfunkcjonalny.

Najistotniejsze mechanizmy i pojęcia tego ujęcia to:

Poziom zróżnicowania ja każdego człowieka można opisać na kontinuum od fuzji (z systemem rodziny pochodzenia) do zróżnicowania.

Tendencje symbiotyczne można traktować jako przejaw przewlekłego zaburzenia równowagi sił w relacjach rodzinnych. Związki partnerskie są zazwyczaj zawierane z osobami o podobnych poziomach zróżnicowania ja.

System emocjonalny rodziny nuklearnej czyli taki, w którym partnerów charakteryzuje stopień zróżnicowania ja w drugim przedziale skali, podjęli wysiłek, aby funkcjonować bardziej autonomicznie od rodziców, mogli funkcjonować dostatecznie dobrze, dopóki ich relacje pozostawały powierzchowne dokonali fuzji swoich niepełnych ja – posługują się mechanizmem emocjonalnego dystansu dla utrzymywania stabilności.

Im mniejszy stopień zróżnicowania ja, tym większa tendencja, by, przy wzroście napięcia, niepokoju wciągać osobę trzecią do relacji by zneutralizować lęk - jest to tendencja tworzenia trójkątów.

Proces projekcji rodzinnej to przenoszenie na dzieci niezróżnicowanego ja; tzw. transmisja wielopokoleniowa.

Cele terapii:

• inicjowanie i obserwacja eksternalizacji,
• różnicowanie ja

Techniki terapeutyczne:

• Genogram, sięganie do poprzednich generacji.

Strukturalna Terapia Rodzin S. Minuchina

Założenia teoretyczne.

Najistotniejsze mechanizmy i pojęcia tego podejścia to:
Cele terapii:
Zmiana struktury rodziny (w sytuacji kryzysu), zmiana granic (zbyt płynnych lub zbyt sztywnych).

Techniki terapeutyczne:
Przewartościowanie, wprowadzenie nowych informacji (uzyskanie odmiennej perspektywy poznawczej ułatwiający rodzinie nowy sposób odnoszenia się), odtwarzanie interakcji, restrukturyzacja - zakreślenie granic – wyjaśnianie i modyfikacja interakcji.

Strategiczna Terapia Rodzin (Jay Haley, Cloe Madanes)

Założenia teoretyczne:

W ujęciu tym najistotniejsze jest odejście od tradycyjnej terminologii.

Patologia


Sposoby stwarzania sobie problemów


Wgląd jest zbędny do zmiany, problemy rozumiane są w kontekście, w którym występują i poprzez funkcję jaką pełnią.

Perwersyjny trójkąt (2 generacje, koalicja dwu osób z różnych generacji przeciw trzeciej, negowane istnienie koalicji)

Objawy zaburzeń psychicznych są wyrazem tendencji homeostatycznych.

Cel terapii określa się według możliwości jego osiągnięcia; powinien być konkretny, osiągalny, realny, ograniczony.

Techniki terapeutyczne:
4 kroki rozwiązywania problemu:
• zdefiniowanie problemu w konkretnych kategoriach
• zbadanie dotychczasowych rozwiązań
• zdefiniowanie celu
• zbudowanie i propozycja interwencji


Efektywne dyrektywy nie powinny być podawane w formie prostych rad, ponieważ pacjenci mają małą kontrolę racjonalną nad własnymi zachowaniami. Po to, aby zadanie dla rodziny było dobrze sformułowane, terapeuta powinien wiedzieć: co ma być zmienione i w jakim kierunku oraz jakich prób, które ostatecznie okazały się nie skuteczne dokonywała rodzina w celu rozwiązania trudności.